Κωνσταντίνος Κωνσταντογιάννης M.D., Ph.D

Ο πόνος στην μέση (οσφυαλγία) είναι πολύ συχνό σύμπτωμα και αποτελεί τη συνηθέστερη αιτία απουσίας από την εργασία σε ενήλικες. Η συνηθέστερη θεραπευτική παρέμβαση είναι συντηρητική (περιλαμβάνει κλινοστατισμό για λίγες ημέρες και παυσίπονα).

Σε απλά προβλήματα στην σπονδυλική στήλη (δισκοκήλες ή στενώσεις) η νευροχειρουργική παρέμβαση είναι πολύ εκλεκτική και η λύση είναι η διαδερμική προσπέλαση και μικροδισκεκτομή ή τρηματοτομή. Στις περιπτώσεις αυτές δεν απαιτείται η τοποθέτηση υλικών στη σπονδυλική στήλη.

Η απώλεια της πυκνότητας των οστών και η συνοδός ποιοτική αλλαγή της σύστασής τους καλείται οστεοπόρωση. Έχει δε ως επακόλουθο την ευθραυστότητα των οστών (σπονδύλων, μακρών οστών) και τα κατάγματά τους. Η πιθανότητα οστεοπορωτικού κατάγματος κατά την διάρκεια της ζωής είναι 16% στις γυναίκες και 5% στους άνδρες.

Στην αυχενική μυελοπάθεια έχουμε βλάβη στον νωτιαίο μυελό στο επίπεδο της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Συχνότερο άιτιο είναι η πίεση απο μια αυχενική δισκοκήλη ή οστεόφυτο (αυχενική σπονδύλωση).

Η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου είναι μια πολύ συχνή πάθηση των ενηλίκων. Προκαλείται όταν ένα μικρό τμήμα του μεσοσπονδύλιου δίσκου (που παρεμβάλλεται μεταξύ των σπονδύλων) πιέσει το γειτονικό νεύρο με αποτέλεσμα πόνο στο πόδι (ισχιαλγία) ή στο χέρι.

Λέγοντας σπαστικότητα εννοούμε την δυσκολία στην παθητική κίνηση των χεριών ή των ποδιών που οφείλεται σε βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος και πυραμιδική συνδρομή.

Το τραύμα στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης αποτελεί μια απο τις συχνότερες αιτίες ανικανότητας ή και θανάτου μετά απο τροχαία ατυχήματα ή πτώσεις. Τα είδη των κακώσεων στον αυχένα είναι πολλά και η πρόγνωσή τους διαφέρει σημαντικά.

Από την ιδιοπαθή νόσο του Πάρκινσον πάσχουν περίπου 4.000.000 άτομα στον κόσμο. Στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι υπάρχουν 1.000.000 ασθενείς με νόσο Πάρκινσον, ενώ καταγράφονται 60.000 νέες περιπτώσεις κατ’ έτος.

Ο εν τω βάθει ηλεκτρικός ερεθισμός του εγκεφάλου αποτελεί μία θεραπευτική μέθοδο της νόσου του Πάρκινσον, που βασίζεται στη διοχέτευση ρεύματος μέσω ηλεκτροδίων σε συγκεκριμένες δομές (πυρήνες) του εγκεφάλου.

Αυτή η οδυνηρή κατάσταση του προσώπου έχει περιγραφεί στην ιατρική βιβλιογραφία εδώ και πάνω από 100 χρόνια. Τα συμπτώματα περιγράφονται ως σύντομες μαχαιριές ή ηλεκτρικοί πόνοι στη μία μεριά του προσώπου.

Οι όγκοι του εγκεφάλου εκδηλώνονται με κεφαλαλγία (55%), προοδευτική αδυναμία στα άκρα(45%) ή και επιληπτικές κρίσεις (25%). Μπορεί να συνυπάρχουν διαταραχή στην επικοινωνία (δυσφασία) και αλλαγές στην συμπεριφορά (απάθεια, διαταραχή συναισθήματος, σύγχυση, κατάθλιψη κ.α.)

Τα σηραγγώδη αγγειώματα του εγκεφάλου αποτελούν σπάνιες αγγειακές δυσπλασίες που εκδηλώνονται με αιμορραγία (20%) ή επιληπτικές κρίσεις (60%). Ανευρίσκονται σε 0,02-0,13% του πληθυσμού και μπορεί να είναι και κληρονομικά.

Πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν άλγος (πόνο) σε κάποια περιοχή του σώματος το οποίο δεν υφίεται με φάρμακα. Ο πόνος μπορεί να προέρχεται από κακώσεις, κατάγματα, επεμβάσεις σπονδυλικής στήλης (failed back syndrome), να προέρχεται από συστηματικά νοσήματα (διαβητική νευροπάθεια), ριζαλγίες, ή να είναι άγνωστης αιτιολογίας.